اتاق فرمان یوونتوس؛ چه کسانی برای آینده بانوی پیر تصمیم میگیرند؟
![]() |
یوونتوس در تابستان 2026 عملاً ساختار مدیریتی خود را بازطراحی کرده و مدل جدید تصمیمگیری باشگاه بر پایه تفکیک مشخص میان مدیریت کلان باشگاه، مدیریت فوتبال و مدیریت فنی شکل گرفته است. نقطه شروع این تغییر، انتصاب جیووانی کارنِوالی به عنوان مدیرعامل و مدیرکل باشگاه در 12 ژوئن 2026 بود؛ تصمیمی که هیئتمدیره با هدف تقویت همزمان پروژه ورزشی و صنعتی یوونتوس اتخاذ کرد. کارنِوالی اکنون مسئولیت کلی مدیریت شرکت را بر عهده دارد و در رأس ساختار اجرایی باشگاه قرار گرفته است.
اما بخش مهمتر این ساختار در حوزه فوتبال اتفاق افتاده است. یوونتوس در 7 ژوئیه 2026 فردریک ماسارا را به عنوان Chief Football Officer منصوب کرد؛ سمتی که مستقیماً زیر نظر کارنِوالی فعالیت میکند و هدف اصلی آن تقویت ساختار سازمانی بخش فوتبال مردان است. بر اساس اعلام رسمی باشگاه، ماسارا مسئول نظارت بر مدیریت و توسعه بخش فوتبال مردان خواهد بود و در تعریف و اجرای استراتژیها و پروژههای ورزشی باشگاه نقش مستقیم خواهد داشت.
در این مدل، ماسارا قرار نیست جایگزین مدیر ورزشی شود، بلکه در کنار مارکو اتولینی فعالیت میکند. یوونتوس بهصراحت اعلام کرده که Chief Football Officer و Sporting Director باید در تعریف و اجرای پروژههای ورزشی با یکدیگر همکاری نزدیک داشته باشند. بنابراین میتوان ساختار فعلی را یک زنجیره تصمیمگیری چندلایه دانست: کارنِوالی در سطح مدیریت کلان، ماسارا در سطح هدایت و توسعه بخش فوتبال و اتولینی در سطح مدیریت ورزشی و عملیاتی فوتبال.
جایگاه مارکو اتولینی نیز اهمیت ویژهای دارد. او از اول ژانویه 2026 به عنوان Sporting Director یوونتوس منصوب شد و تجربه او در استعدادیابی بینالمللی، مدیریت بازیکنان قرضی، پروژه Next Gen، شبکه همکاریهای بینالمللی و سپس مدیریت ورزشی جنوا، بخشی از پشتوانهای است که باشگاه برای این مسئولیت در نظر گرفته است. بنابراین حضور او در ساختار 2026/27 صرفاً یک عنوان اداری نیست؛ بلکه این سمت در قلب فرآیند مدیریت ورزشی، ترکیب تیم و توسعه داراییهای فوتبالی باشگاه قرار دارد.
در نتیجه، تصمیمگیری درباره تیم اول دیگر به شکل یکبعدی طراحی نشده است. یک طرف، مدیرعامل قرار دارد که مسئولیت کلی شرکت و جهتگیری مدیریتی باشگاه را بر عهده دارد؛ در سطح بعد، Chief Football Officer وظیفه هدایت و توسعه کل بخش فوتبال مردان و تبدیل اهداف باشگاه به استراتژیهای فوتبالی را دارد؛ و در سطح تخصصیتر، Sporting Director مسئول اجرای بخش مهمی از این استراتژی در ساختار ورزشی باشگاه است.
این تفکیک یک مزیت مهم دارد: تصمیمات مربوط به آینده فوتبال یوونتوس قرار نیست صرفاً بر اساس یک پنجره نقلوانتقالاتی یا یک تصمیم مقطعی گرفته شوند. ساختار جدید تلاش میکند میان استراتژی بلندمدت باشگاه، ساخت تیم، مدیریت منابع فوتبالی، نقلوانتقالات، توسعه بازیکنان و نیازهای فنی تیم اول ارتباط سازمانیافته ایجاد کند.
حضور لوچانو اسپالتی در رأس تیم اول نیز در همین ساختار معنا پیدا میکند. در آغاز فصل 2026/27، بازیکنان در نخستین روز کاری خود با کارنِوالی و ماسارا دیدار کردند و اتولینی نیز در کنار زمین حضور داشت. این اتفاق از نظر سازمانی قابل توجه است، زیرا نشان میدهد سه سطح اصلی مدیریت اجرایی، مدیریت فوتبال و مدیریت ورزشی در شروع فصل مستقیماً در ارتباط با تیم اول قرار گرفتهاند.
در طرف دیگر، جورجو کیهلینی نیز از ساختار مستقیم تصمیمگیری ورزشی فاصله گرفته و از ژوئیه 2026 مسئولیت Chief Club Affairs Officer را بر عهده گرفته است. کیهلینی که از ژوئیه 2025 تا ژوئیه 2026 Director of Football Strategy بود، اکنون مأموریت متفاوتی دارد: تقویت روابط یوونتوس با نهادهای ورزشی، مؤسسات، ذینفعان استراتژیک و سازمانهای ورزشی در ایتالیا و خارج از کشور. بنابراین نقش او در فصل جدید بیشتر در سطح روابط نهادی و راهبردی باشگاه تعریف شده و نه مدیریت روزمره فوتبال.
این تغییر از نظر ساختاری مهم است، زیرا نشان میدهد یوونتوس در حال جدا کردن دو حوزهای است که در گذشته میتوانستند در یک نقش متمرکز شوند: مدیریت مستقیم فوتبال و مدیریت روابط و جایگاه نهادی باشگاه. کیهلینی اکنون روی حوزه دوم تمرکز دارد و ماسارا و اتولینی در ساختار فوتبال قرار گرفتهاند.
حتی در بخش جوانان نیز همین منطق دیده میشود. یوونتوس برای فصل 2026/27 مسئولیت Claudio Chiellini را به عنوان Head of Next Gen Area تا 2028 تمدید کرده و حوزه مسئولیت او را گسترش داده است؛ او علاوه بر Next Gen، تیمهای زیر 20 و زیر 18 سال را نیز زیر نظر خواهد داشت. در کنار او، Massimiliano Scaglia همچنان Head of Academy باقی مانده و آکادمی از زیر 17 سال تا زیر 7 سال را مدیریت میکند. هدف اعلامشده باشگاه، ایجاد یک مسیر یکپارچهتر برای رشد استعدادها از ردههای پایه تا فوتبال حرفهای است.
در واقع یکی از نکات فنی مهم ساختار جدید همین اتصال میان تیم اول و سیستم توسعه بازیکنان است. یوونتوس تلاش میکند Next Gen، تیمهای جوانان و آکادمی را به عنوان بخشهای جدا از یکدیگر مدیریت نکند، بلکه آنها را در یک مسیر توسعه استعداد قرار دهد؛ مسیری که بتواند بازیکن را از فوتبال پایه به Next Gen و در نهایت به تیم اصلی منتقل کند.
از منظر حاکمیت شرکتی نیز تصمیمات بزرگ همچنان در چارچوب هیئتمدیره قرار دارند. یوونتوس رسماً اعلام کرده که هیئتمدیره بالاترین مرجع تصمیمگیری درباره مهمترین انتخابهای اقتصادی و استراتژیک شرکت است. بنابراین ساختار فوتبال، اگرچه اختیار تخصصی قابل توجهی دارد، در نهایت در چارچوب استراتژی کلان و حاکمیت شرکتی باشگاه فعالیت میکند.
بنابراین اگر بخواهیم مدل یوونتوس در فصل 2026/27 را به زبان فنی خلاصه کنیم، باشگاه از یک مدل متمرکز به سمت یک ساختار تخصصیتر حرکت کرده است؛ جایی که مدیریت کلان در اختیار کارنِوالی، رهبری بخش فوتبال در اختیار ماسارا، مدیریت ورزشی در اختیار اتولینی، هدایت فنی تیم در اختیار اسپالتی و توسعه مسیر استعدادها در اختیار ساختار Next Gen و Academy قرار گرفته است.
نکته مهم این است که این ساختار الزاماً به معنای تقسیم شدن قدرت نیست؛ بلکه هدف آن تفکیک مسئولیتها و ایجاد زنجیره مشخص پاسخگویی است. تصمیمات استراتژیک در سطح مدیریت ارشد گرفته میشوند، استراتژی فوتبال توسط بخش Football هدایت میشود، Sporting Direction آن را در بازار و ساختار ورزشی عملیاتی میکند و کادر فنی آن را در زمین به اجرا میگذارد.
اگر این مدل در عمل همانطور که یوونتوس طراحی کرده عمل کند، مهمترین تفاوت آن با ساختارهای متمرکز گذشته این خواهد بود که شکست یا موفقیت یک تصمیم فوتبالی دیگر به یک فرد یا یک عنوان مدیریتی وابسته نخواهد بود؛ بلکه هر تصمیم بزرگ باید از چند لایه تخصصی عبور کند: منطق اقتصادی و استراتژیک باشگاه، منطق ورزشی و ساخت تیم، و در نهایت منطق فنی و نیازهای سرمربی..










